Kajakvissen: Pilot aflevering

3u40, en hup de wekker loopt af. Gezwind spring ik uit bed, want ik lag al wat eerder wakker. Alles ligt netjes klaar. Kleren aan, gesmeerde boterhammen uit de ijskast en genoeg koud drinken mee! Auto volgetankt en ingeladen. Om 4u30 had ik afgesproken met Klaus aan het rondpunt te Brecht om samen te gaan vissen.

Klaus leerde ik ongeveer een maand eerder kennen. Na een vroege shift ging ik nog ‘snel’ even wat shads verdrinken in de Antwerpse dokken. Ik kwam hem er tegen en we raakten aan de praat. Heel de namiddag visten we samen verder. Dat eventjes vissen werd al gauw enkele uren! Hij begon te vertellen dat hij normaal vanuit een Kajak vist. Zelf had ik hier nog weinig of niets van gehoord, maar het leek me wel interessant. ‘Je moet maar een keertje meegaan!’ kreeg ik van hem te horen. Zo gezegd zo gedaan, spraken we een dag samen af om te te vissen vanuit de kajak.

Mits ik nog niet helemaal op de hoogte was van wat kajakvissen juist is, ging ik toch op voorhand het internet afzoeken om er  wat meer info over te krijgen. De kajak waarmee we gingen varen was de Hobie Mirage Outback. Deze beschikt over een uniek trapsysteem. Dit wil dus zeggen dat je eigenlijk al ‘steppend’ verder kan varen. Handig, zo kan je je visstok steeds in de hand houden.

Ik nam telefonisch contact op met Mark Van Dijck. Dit om te horen of het mogelijk was een Kajak te huren de dag dat ik met Klaus had afgesproken. Na een zeer vriendelijke babbel aan de telefoon, gevolgd door een voorafgaand bezoek aan de winkel werd er afgesproken dat ik de avond voordien de kajak mocht komen ophalen.

Zodus, 3u40 gezwind uit het bed, en rond 4u30 aan het rondpunt in Brecht. Klaus stond al klaar met de Kajak op de wagen gebonden. Achter elkaar reden we door naar een plek waar we te water gingen om de eerste kajakervaring op te doen.

Eerst even aan de kant de kajak opbouwen, dit duurde niet langer dan 20 minuten. Eenmaal je hier getraind in bent kan dit heel vlot gaan. Gelukkig had Mark me de dag voordien alles uitgelegd zodat ik hier niet te veel problemen mee had en Klaus niet moest wachten op mij.

Zo, the moment of truth, het instappen. De Outback is een redelijke brede boot ( 84cm ) waardoor deze heel stabiel in het water ligt. Instappen is dus geen enkel probleem. Eenmaal de stoel goed ingesteld was kon ik vertrekken. Wat me direct opviel was wat er allemaal op de visvinder te zien was! Wauw, hier zit veel vis! Verticalend ging ik de eerste stroken af. Ondertussen was Klaus ook in het water gekomen. Bleek dat mijn visvinder iets minder gevoelig afgesteld moest worden, waardoor er plots wat minder vis te zien was 🙂

Nog geen 10 minuten in het water ving K. zijn eerst snoekbaars. Mooi visje van om en bij de 40cm. Zelf tikte ik rustig verder tot plots mijn hengeltop mooi naar beneden boog. Jah! De eerste vis voor mij vanuit een kajak! Klein snoekbaarsje van rond de 30cm. Zo trots zijnde onthaakte ik de vis terwijl K. naar me toe kwam om een foto te nemen. Nog snel even de vis herpakken dacht ik, en floep, daar ging hij! Recht het water in van waar hij kwam. Jammer, geen foto dan.

De Outback is zo stabiel dat een ervaren visser als Klaus hier zelfs rechtstaand op gaat vissen. Zoekend naar roofvis in de kanten driften we lekker verder af. Genieten! Dit om 6 uur ’s ochtends. Geen wolkje aan de lucht, en het enige wat je hoort is het kabbelend water, en zingende vogels. Ik was vaker aan het rondkijken naar de natuur dan dat ik aan het verticalen was.

Het duurde niet lang of K. had weer enkele mooie vissen gevangen. Het was voor mezelf nog wat zoeken hoe het allemaal in zijn werk ging. Ik had nog nooit eerder geverticaald, nog nooit met een reel gevist en nog nooit in een viskajak gezeten. Dus het was een beetje experimenteren hoe ik het beste het aas kon aanbieden.

1 Ding was zeker, het was verschrikkelijk warm. ’s Middags even aan de waterkant gestopt om onze boterhammen op te eten. Gelukkig had ik genoeg drinken mee, want met een gemiddelde temperatuur van 30°C die dag konden we dit wel gebruiken.

In het terugkomen moest ik van Klaus een bepaald plekje nog een keer aftikken, met de hoop dat ik nog iets leuks zou vangen voor mijn eerste keer. Zo doende ging ik dit plekje aftikken, dit terwijl K. even mijn techniek bestudeerde dat ik niets verkeerd deed. ‘Iets rustiger de shad laten zakken’ vertelde Klaus. Ok, ik deed het, keek naar hem met de vraag of het zo goed was, en BAM… Hengeltop lekker krom! Voelde meteen goed aan toen ik hem probeerde boven te krijgen. Een nieuw PR (persoonlijk record) van baars; 44cm!

Moe maar voldaan keerden we rustig terug naar de plaats waar we te water gingen. Door het warme weer was het niet makkelijk om alles snel op te ruimen. Gelukkig was Klaus nog in topvorm, en heeft me hierbij uitstekend geholpen. Nogmaals dank hiervoor! Deze ervaring vergeet ik nooit, en is in mijn ogen één van de mooiste visserijen die ik tot hiertoe heb gedaan.

Nu kan het sparen beginnen!

Join the discussion 2 Comments

Schrijf een reactie