PR Snoekbaars

By 22 september 2015 Vis 3 Comments

PR’s… De afkorting voor een persoonlijk record. Je leest er veel over, en je hoopt het altijd maar te verbeteren.

Donderdag 11 juni, 9u30 ’s ochtends.

Iedereen kent het wel; een dag waar het allemaal tegen steekt. Uki, Elvo en ik hadden afgesproken om samen een bepaalde stek te bevissen. Elvo had hier al enkele keren eerder geweest en mooie maatse baars gevangen. Daar zijn we altijd voor te vinden!

De beste visplekken zijn de plekken waar je niet zomaar aan kan. Een talud van 7m naar beneden kruipen met een hengel in de hand is niet evident, maar kan de moeite waard zijn. Bedenk daar nog wat lang onkruid bij en de survival is niet ver af. De stek zelf was eentje met nu en dan goed wat stroming, veel stenen en vegetatie in het water. Dropshot leek me hier de gepaste methode wat Elvo ook confirmeerde. Toch, koppig zoals ik ben hang ik er een jigkopje aan van 5 gram met een Gunki Grubby Shad.

Dus zoals ik zei, je kent de dagen wel waar alles tegensteekt. Vast hangen, loodkopjes kwijtspelen, draad in de war, draad rond de hengeltop geslagen, materiaal in het hoge gras laten vallen, … Noem maar op! Alles viel tegen die dag. Kleine Uki keek het al snel voor bekeken. Ook zij had al meer dropshotloodjes kwijtgespeeld dan dat ze aanbeten kreeg. Zelfs Elvo slaagde er niet in een vis te haken, maar bleef volharden. 1 ding was zeker, in de blakende zon was het warm genoeg. Samen zetten we ons even aan de kant in de schaduw om wat af te koelen. We besluiten toch nog snel de overkant van de stek te gaan bevissen. Misschien dat we daar meer succes hebben?

Opnieuw, 7m afdalen met het nodige materiaal staan we vlak naast elkaar te werpen op 1m². Hier zijn we gelukkig getraind in, het zou anders snel verkeerd aflopen. Ik gooi mijn (ondertussen nieuw aangerijgde) Grubby shad richting een betonnen paal, met de lijn evenwijdig met de zijkant. Rustig haal ik hem binnen tot plots; TOK! In eerste instantie denk ik; ‘ik zit vast’. Ik trek nog eens wat harder door, misschien schiet hij wel los? Tot plots Elvo me er op wijst dat mijn lijn aan het bewegen is. Ja inderdaad, de lijn bewoog stilletjes verder. Heel wat spanning kwam er  op mijn Reins hengel te staan. De hengel is een UL (ultra-light) hengel waarmee ik tot 7gr kan vissen. Het voelt aan alsof er een karper, of een gepikkelde ( vals gehaakte ) brasem aan de andere kant van de lijn hangt. Verdorie, weer geen baars zeker? Rustig heen en weer laat ik de slip van de molen zijn werk doen. Zit met een 0.18mm voorslag te vissen, dus moet niet te zot gaan doen.
Tot plots de eerste glimp van de vis boven komt. ‘Oooh, een snokbaars!’ roept Elvo. Met een kleine adrenalineshot door mijn lichaam probeer ik de snoekbaars aan de kant te krijgen en weg te houden van de obstakels in het water.

We hadden echter 1 probleem. De waterkant was nog 3 meter van onze voeten verwijderd, en verder afdalen tot aan het water was haast onmogelijk. Mijn superdeluxe schepnetje had ik natuurlijk laten liggen in de auto. Raar maar waar, als ik het laat liggen vang ik vis. Neem ik het mee, tja, dan heb ik het meestal niet nodig.
Elvo heeft afgelopen winter een ski ongeval gehad waardoor zijn knie niet meer hetzelfde is als voordien. Pikkelend naar boven gaat hij snel mijn schepnet halen terwijl ik de vis verder dril. Nogmaals bedankt hiervoor Elvo! 🙂 ’s Avonds heeft hij hier ijs op mogen leggen om de pijn te verzachten.

Zoals onderaan op de foto’s te zien is, was ons schepnetje te min om deze vis te scheppen. Zo goed mogelijk probeerde Elvo deze vis boven te halen. Wauw, wat een vis! Ik had gelukkig mijn meetlint mee van Open Street Gent afgelopen jaar. Zo wisten we dat ik mijn vorige PR snoekbaars verbroken had met een vis van 80cm!

Later de dag moest ik nog gaan werken. Nog nooit eerder ben ik met zo een smile naar mijn werk vertrokken. Mijn dag kon niet meer stuk! Daar doen we het toch allemaal voor? Hop naar het volgende PR!

Join the discussion 3 Comments

Schrijf een reactie